Umma ki,üzülmeyesin!

Umma ki,üzülmeyesin!

by SeeAgeR ~ 23 Ocak 2009 Cuma

Hepimiz elbette ki bu hayatta birşeyler bekler ve umarız..Farklı farklı beklentiler,umutlar..Peki ya bu beklentiler,bu umduklarımız günümüzün ağır hastalıklarından birisi olan “Mutsuzluk” kavramının  temellerinden birisini oluşturuyorsa?Umuyor olmak günden güne bizi daha da kötüye götürüyorsa?E ne yapmalı peki?Ummamak mı lazım?Evet.. Aynen öyle..Ummayacaksın!Bazı arkadaşlarımız bu noktada şunu söyleyebilirler; “Olur mu canım?İnsan hayal etmeden yaşar mı?Hayal etmeli insan..” tarzında cümleler kurabilir.Ama burada  birşeyin altını çizmek istiyorum;

Hayal etmek ayrı,ummak ayrı şeylerdir her ne kadar aynı görünüyor olsalar da..Daha da açıklık getirmek gerekirse,hayal ediyor olmak,ille de o hayal ettiğimizi umuyor olduğumuz anlamına gelmez..Yani insan hayallerini umabilir de,ummayabilir de.. Fakat ummak böyle değildir,ummak kavramında bir kesinlik  söz konusudur,direk karşıdan bir beklenti vardır..Bu yüzden bu iki kavramları karıştırmamak gerekiyor..

“Umma ki, üzülmeyesin!”  diyor büyük insan Mevlana..Bu büyük insanlar bizlere yol gösteren,hayatı çözümleyen,hayatı anlamada bizlere davranışlarıyla,sözleriyle ışık tutuyorlar..Öyleyse Mevlana Hz.’nin bu sözünü de kulağımıza küpe etmek lazım diye düşünüyorum.Hatta bu sözü kendime felsefe edinmişimdir..

Nasıl olacak öyleyse?Ummadan,beklentisiz nasıl olacak? Çok basit..Biz sadece kendimize düşenleri yapacağız karşılık beklemeksizin,o kadar..Aksi takdirde “Mutsuzluk”  kapımızı çalmak için gecikmeyecektir.Sonra da  mutlu olmanın yollarını ara dur..

Konuyu farklı şekilden ele alsak fena olmayacak sanırım..

Bizler çoğu zaman mutlu olmayı yanlış şeylere bağlıyoruz..Mesela karşımızdakilerin davranışlarına ve hareketlerine  bağlıyoruz mutlu olmayı..Eğer  karşımızdaki kişi şunu şunu yapar,bize filan şekilde davranır,filan şeyleri söylerse mutlu ol,bunların tersini yaparsa mutlu olma,mutsuzluk hırkasını giyiver sırtına..Var mı böyle birşey?Hiç mutlu olmak insanların davranışlarına bağlanır mı?Onların hereketlerine göre mi bizler mutlu ya da mutsuz olacağız? Kesinlikle hayır..

Düşünün ki,karşımızdakilerden birşeyler umuyoruz..Şimdi o kişi eğer beklentimize cevap verirse sorun yok peki ya beklentilerimize cevap vermezse?O zaman da üzülüyoruz..kırılıyoruz..darılıyoruz..mutsuzluk kaçınılmaz o an..Bir de varsayalım ummadan yaşıyoruz hayatı..Kimseden herhengi bir karşılık beklemiyoruz..Mutlu olmayı karşımızdakilere bağlamamışız..Bu durumda karşımızdaki  karşılık vermediği sürece,ummadığımız için bizi bağlamıyor,sorun yaratmıyor,etkilenmiyoruz.Çünkü dedik ya işte ummuyoruz diye..Bir de ummuyorken,karşımızdaki kişinin bize karşılılık verdiğini düşünün?Ne kadar seviniriz değil mi?Süpriz bile olur bizim için hatta..

İşte görülüyor ki,mutlu olmak için ummamak lazım,beklentiler içine girmemek lazım..

Devam edelim yine..

Sevdiğimiz zaman da,karşılık beklemeden sevmek lazım..Ne olursa olsun,karşımızdaki bize nasıl davranırsa davransın yine de sevgimizi esirgememek lazım..Anlayışlı olmak lazım bazen..Eğer karşımızdaki akrep ise,kendi doğası gereği sokacaktır..Tabiatında sokmak vardır onun..Bizim de tabiatımızda sevgi varsa,kendi tabiatımızdan vaz mı geçeceğiz?Hayır..İşte bunun farkında olmaktır anlayış..Bir söz vardır; “ İyiliğe iyilik her kişinin işi,kötülüğe iyilik Er kişinin işi..” Bütün kötülüklere rağmen sevmeye devam..

İşte size Mutluluğun anahtarı..

“Umma ki,üzülmeyesin!”

Ve ummadığınız sürece,herşeye sahip olursunuz..Yeter ki  bekleyiş içinde olmayın,beklentiler içine girmeyin..Göreceksiniz ki hayatınız,sizin de inanamadığınız ölçüde değişecektir..