Ben Böyle Kadının..

Ben Böyle Kadının..

by SeeAgeR ~ 27 Haziran 2009 Cumartesi

> Tarih 18 Haziran..
Koca bir dönemi bitirmiş,valizimi toplamış,birazdan havaalanına yol alacam..

Mutluyum..Keyifliyim..Sevinçliyim..
Çünkü artık Kıbrıs'ın sıcağından,neminden,iğrenç havasından..
Sıkıntısından..stresinden kurtuluyorum..
Bir dönemin en mutlu yanlarından birisi de budur..
Eve dönüyor olmak..

Cebimde 10 ytl para artıyor..
Evden de para istemedim..
Nasılsa eve gidiyorum artık..
Ama valizin fazla kilo geleceğini pek hesaba katmamışım..
Havaalanına giderken dua ediyorum tabi..
Umarım çok fazla kilom olmaz..umarım bir sorunla karşılaşmam diye..
Aksi takdirde cebimdeki 10 ytl beni kurtarmıyor..

Havaalanına giderken,otobüsün içinde bir hanım teyze dikkatimi çekti..
Hemen önümde oturuyordu..Kızıl saçlı teyze.. :))
Konuşması, hal ve hareketleriyle bütün bakışları üzerine toplayan türden.. :))

Ve havaalanındayım..
Birazdan büyük buluşma gerçekleşecek benim için..
Ya devam ya da düşünmek bile istemiyorum..

Sıradaki lütfen.. sesiyle başladı olay silsilesi..
Ve işte korkulan an;
8 kilo fazlanız var beyefendi.. 32 ytl ödeyeceksiniz..
Bir an dondum öylece.. Yapacak birşey yok çünkü..
Ya ben öğrenciyim,üzerimde de 10 ytl nakit var..
Lütfen biraz yardımcı olamaz mısınız?

Üzgünüz..İşlem yapamayız.. Ödemek zorundasınız!
Ya üzerimde o kadar para yok dedim.. O an bir diğer uyuz kız şu şekilde;
Kredi kartı da geçer.. demesin mi?
Sinirlerim boşaldı..
Bütün negatif elektriğimi kıza bakarak üzerine yolladım.. Uyuz şey ya!
Dedim ki; kredi kartım da yok..
Bana valizimi geri verdiler..
Buyrun..işlem yapamıyoruz.. Alın valizinizi..

Çaresiz şekilde ve de o an içimden söverekten aldım ve arkamı döndüm..
Arkamı dönmemle,otobüsteki kızıl saçlı hanım teyzeyle göz göze geldim..
Ne oldu? dedi..
Anlattım durumu böyle böyle diye..
Beni uçağa almıyorlar dedim..
Sonra da,sizden bir ricam olabilir mi? dedim..
Acaba mümkünse diğer havaalanına ininceye kadar bana borç para verebilir misiniz?
İndiğim zaman,bizimkilerden alır size öderim borcumu..
Ne kadar lazım evladım demesin mi?
20 ytl yeterli dedim..

Sağolsun hanım teyze hızır gibi yardımıma yetişti..

Diğer havaalanına indik..
Valizleri bekliyoruz..
Ben devamlı hanım teyzeyi uzaktan takip ediyorum kaçırmayım diye..
Bir baktım valizlerini almış gidiyor..
Arkasından seslendim duymadı..
İşaret ettim, şu giden teyzeyi durdurur musunuz diye...
Teyze durdu,döndü bana doğru..
Teyzecim lütfen dışarıda bekleyin.. dedim.
Önemli değil,zaten taksi bakacam dışarda dedi.

Valizimi alır almaz çıktım dışarı..
Bizimkilerle kısa bir hasret giderdikten sonra,anneme;
İşte şu teyzeme vereceğiz parayı dedim..
Annem yanına gidip;
Allah sizden razı olsun..Çok teşekkür ederiz,buyrun dedi ve uzattı parayı..
Ama teyzem almıyor..
Ben aldım annemin elinden parayı..
Teyzecim çok çok teşekkür ederim..Lütfen buyrun dedim..
Hayır evladım..önemli değil.. diyor almıyor bir türlü..
O kadar ısrar ettik,bir türlü almadı parayı..
Sen öğrencisin,benden olsun bu defa da.. dedi..
Sen bana dua et yeterli benim için..dedi..
Duygulandım o ara tabi..Duygulanmamak elde değil..

Ne insanlar varmış hala..
Bana; seni tanımıyorum üzgünüm.. deyip vermeyebilirdi de borç para..
Ama bırakın borç vermeyi,parayı tekrar almadı bile..
İşte ben böyle kadının;
Elinden de öperim..Yüzünden de öperim..Gözlerinde de öperim..
Severim de..Sayarım da.. Ve Anarım da..

Hayat, böyle insanların,gereken zamanda gereken yerde olmalarıyla devam ediyor!