
Dost..Dostluk..
İnsanda ne kadar güzel,hoş,sıcak,samimi duygular uyandırıyor değil mi bu kavramlar?Duyar duymaz hem de..
Bu kavramlar üzerine sayısız yazı ve şiirler bulabilmek mümkün.. Demek ki önemli bu mevzu..Eğer bu kadar çok üzerine düşülüyorsa,durup düşünmek lazım tekrar..ve de şükretmek lazım dostlarımıza..
Herkes kendince tanımlama yapabilir dostluk kavramı üzerine..Şudur ya da budur diyemeyiz.Kişiden kişiye göre değişir,herkes kendisine göre cevaplar ki.Dostluk da kişiye özel değil mi ki zaten..
Peki günümüzde gerçekten dost dediğimiz,diyebileceğimiz kişiler var mı?Gerçek bir dosta sahip misiniz?”Dostumuz olmalı mı ki?” saçma bir soru kulağıma hiç hoş gelmiyor zaten..Hayır hayır..Kabul etmiyorum böyle bir soruyu..Olmalı tabiki de..Bu hayatta ayakta durabiliyorsak,zorlu şartları atlatıp hayatımıza daha sıkı devam edebiliyorsak,bunun en büyük sebeplerinden birisi dostlarımızdır sanırım.
Hani yazımın girişinde kulağa ne kadar hoş,sıcak,samimi geliyor demiştim ya bu kavram..Peki kavramı bile bu kadar güçlü ve etkili ise,dost dediğimiz kişinin,kişilerin etkisi ne kadardır acaba?Onların gücü ne kadardır?Tahmin edebileniniz var mı bilemem ama ben bilemiyorum..En azından şimdilik bunu söyleyebileceğim bir kavram henüz doğmadı,keşfedilmedi..Düşünün gerisini siz!
Çok şükür ki,ben çok sağlam dostlara sahibim..Dostlarımın her biri,mücevher kadar kıymetli ve değerli.. Mücevher ne kelime ki hatta?..Çok şükür onların sayesinde,hayata karşı dimdik,güçlü,enerji dolu,pozitif ve geleceğinden çok şey bekleyen ve inan bir kişiyim..Ne mutlu bana böyle dostlarım var..
Nasıl anlatsam ki size onları..Nasıl dile getirsem..Hangi kelimeleri seçip yanyana getirsem de onları en kıymetli leri yapsam dünyanın.. Şansımı deneyim onları anlatmaya öyleyse..
Beni benden çok düşünen dostlarım var benim..Kendisi kadar çok seven belki de..
“Güzel insan..” dediğim zaman,bana ; “ benden daha güzel insan “ diye cevap veren dostlarım var benim..
Yeri geldiğinde sabaha kadar bana vakit ayırıp,muhabbet eden,dertleşen dostlarım var benim..
Yarın sınavı olduğu halde,yanıma gelip bana anlamadığım noktaları anlatan dostlarım var benim..
2-3 gün sonra çok önemli 2 sınavı olduğu halde,ki kalırsa okul uzayacak kadar ciddi bir sınavken üstelik,gecenin ilerleyen saatlerinde bana vakit ayıran dostlarım var benim..
Yine yeri geldiğinde,gecenin ilerleyen saatlerinde uykusundan kısıp,bana vakit ayıran,dinleyen dostlarım var benim..
Bazen moralimin iyi olmadığı zamanlar,bırakın tek kişi,iki kişi çoklu ortama girip,her birisi dört yandan bana yardımcı olmaya çalışan,motive etmeye çalışan dostlarım var benim..
Canı sıkıldığı zaman arayıp,yarın buluşalım diyen,iki gün sonra tekrar arayıp,yine canım sıkılıyor,yine görüşelim diyen ,e hatta her gün olsa her gün görüşürüm seninle sıkılmadan diyen dostlarım var benim..
Karşı cinsten olup,hemcinslerine anlatmadıklarını,bütün samimiyetiyle,güvenip bana anlatan,içini döken dostlarım var benim..
Buluştuğumuz zaman,”Maaşımı yeni aldım,bugün bendensiniz..” diyen,diyebilen dostlarım var benim..
“Yıllar önce bana resim çizmiştin,birşeyler karalamaştın,onları hala saklıyorum..” diyen dostlarım var benim..
Ve dostlarımın birisinden en son duyduğum,beni yeterince duygulandıran şu sözleri;
“Senin gibi adama,ablam kardeşim olsa verirdim..harbiyim..” diyen,diyebilen dostum var benim..Bunu duymak,ne kadar güzel bir duygudur..
İşte benim daha sayamadığım bu şekilde dostlarım var..
Böyle mükemmel ve kaliteli dostlarla;
Gel de hayata karşı dimdik durma..
Gel de zorluklara göğüs germe..
Gel de mutlu,mesut olma..
Ve arkamda böylesine güçlü bir kadroyla,
Gel de Dünya’ya meydan okuma...
Ne duruyorum öyleyse; Meydan Okuyorum bee herşeye...
Hepinizi çok seviyorum... Ve sevildiğimi de biliyorum..
Reklamlarda diyor ya hani;
“Sevildiğini bilmek,paha biçilemez!” Aynen öyle..
* Budur düşüncelerim..Doğru ya da yanlış olsa da..